Um  tema na educação musical profissional: sete nomes, sete abordagens na trajetória da polifonia na música turca

Filiz Yildiz

doi:10.22633/rpge.v30iesp1.20898

Autores

Filiz Yildiz Universidade Afyon Kocatepe https://orcid.org/0000-0002-7427-419X

DOI:

https://doi.org/10.22633/rpge.v30iesp1.20898

Palavras-chave:

Educação musical, Polifonia na música turca, Abordagem, Compositor, Educador

Resumo

Sabe-se que a polifonia na música turca possui uma história de aproximadamente 200 anos. Neste estudo, são examinadas as abordagens e obras de Ahmet Samim Bilgen, Ergüder Yoldaş, Hüseyin Sadettin Arel, İbrahim Selman Coşgun, Kemal İlerici, Veysel Arseven e Yalçın Tura, que moldaram e contribuíram para o desenvolvimento da música turca polifônica. Considera-se que este estudo pode servir como material didático e como recurso, especialmente no campo da educação musical profissional, bem como para pesquisas sobre polifonia em geral. Neste estudo qualitativo e descritivo, foi empregada a técnica de análise de conteúdo. As abordagens de polifonia de sete estudiosos da música turca foram analisadas em detalhe, juntamente com exemplos de suas obras. Além disso, foram incluídas diversas sugestões e discussões relacionadas à educação musical profissional, e foram apresentadas implicações para as práticas educativas da música turca polifônica.

Downloads

Não há dados estatísticos.

Biografia do Autor

Filiz Yildiz, Universidade Afyon Kocatepe

Universidade Afyon Kocatepe, Conservatório Estadual, Afyonkarahisar, Turquia.

Referências

Arel, H. S. (1959). Türk musikisi için ahenk dersleri/Armoni [Harmony lessons for Turkish music/Harmony]. Musiki Mecmuası Yayınları.

Arseven, V. (1957). Çoksesli halk türküleri [Polyphonic folk songs]. Maarif Basımevi.

Arseven, V. (1959). Çoksesli halk türküleri [Polyphonic folk songs]. Maarif Basımevi.

Bayraktarkatal, M. E., & Yalınkılıç, E. (2020). Türk müzik yaşamında Kemal İlerici [Kemal İlerici in Turkish musical life]. Afyon Kocatepe Üniversitesi Akademik Müzik Araştırmaları Dergisi, 6(Özel Sayı), 338–373. https://doi.org/10.36442/AMADER.2020.28

Bilgen, A. S. (1986). Dünden yarına türküler: Çokseslendirilmiş on halk türküsü [Folk songs from past to future: Ten polyphonically arranged folk songs]. Eser Matbaacılık.

Boone, B., & Schonbrun, M. (2018). Müzik teorisi 101 [Music theory 101] (F. Sezer, Trans.). Say Yayınları.

Çiçek, V. (2022). Teoriden uygulamaya armoni ve eşlik [Harmony and accompaniment: From theory to practice]. Eğitim Yayınevi.

Çolakoğlu Sarı, G., Durmuş, S. U., & Özgelen, O. Z. (2023). Hüseyin Sadettin Arel’in Türk makam müziğinde çok seslilik anlayışı: “Kemençe beşlemesi” örneği [Hüseyin Sadettin Arel’s understanding of polyphony in Turkish makam music: The example of “Kemençe quintet”]. Rast Müzikoloji Dergisi, 11(1), 75–95. https://doi.org/10.12975/rastmd.20231114

Darbaz, F. (2005). Müzikte sistem arayışları ve Türk müziği dikey armonizasyonu [The search for systems in music and the vertical harmonization of Turkish music]. Şahinkaya Matbaacılık.

Demirci, S., & Köseli, M. (2010). İkincil veri ve içerik analizi [Secondary data and content analysis]. In K. Böke (Ed.), Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri [Research methods in social sciences] (pp. 319–364). Alfa Yayınları.

Duygulu, M. (2014). Türk halk müziği sözlüğü [Dictionary of Turkish folk music]. Pan Yayıncılık.

Efe, M. (2007). Geleneksel Türk sanat müziği kemani bestekarlarının eserlerindeki Batı müziğine ait müzikal unsurlar ve keman eğitiminde kullanılabilirliği [Western musical elements in the works of traditional Turkish classical violinist composers and their usability in violin education] [Unpublished doctoral dissertation]. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

İlerici, K. (1970). Türk müziği ve armonisi [Turkish music and harmony]. Milli Eğitim Basımevi.

Küçükkaplan, U. (2015). Türkiye’nin pop müziği [Turkey’s pop music]. Ayrıntı Yayınları.

Oransay, G. (1985). Atatürk ve küğ [Atatürk and küğ (music)]. İzmir Küğ Yayını.

Özkoç, Ö. (2012). Hüseyin Sadettin Arel’in çokseslilik üzerine olan düşünceleri ve Prelude isimli eserinin incelenmesi [Hüseyin Sadettin Arel’s thoughts on polyphony and the analysis of his work Prelude] [Unpublished master’s thesis]. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Say, A. (2005). Müzik ansiklopedisi [Music encyclopedia] (Vol. 2). Müzik Ansiklopedisi Yayınları.

Sun, M. (1998). Yurt renkleri 1 – piyano için dokuz parça [Colors of the homeland 1 – Nine pieces for piano]. Evrensel Müzikevi Yayınları.

Tura, Y. (2019). Türk musikisinin mes’eleleri II: Türk musikisi ve armoni [Issues of Turkish music II: Turkish music and harmony]. İz Yayıncılık.

Türkmen, U. (2018). Karşılaştırmalı Türk müziğinde çokseslilik yaklaşımları [Comparative polyphony approaches in Turkish music]. In IX. Uluslararası Hisarlı Ahmet Sempozyumu tam metin kitabı [Proceedings of the 9th International Hisarlı Ahmet Symposium] (pp. 369–396). Kütahya.

Türkmen, U., & Adar, Ç. (2010). İbrahim Selman Coşgun – Ney’in akordu bozuk [İbrahim Selman Coşgun – The ney is out of tune]. Üniversite Kitabevi Sözkesen Matbaacılık.

Üngör, E. (1965). Türk marşları [Turkish marches]. Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları.

Yarman, O. U. (2001). Türk musikisi ve çokseslilik [Turkish music and polyphony] [Unpublished master’s thesis]. İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Yılmaz, M. S. (2024). Türk müziğinde kullanılan çokseslilik yaklaşımlarının karşılaştırmalı olarak incelenmesi [A comparative analysis of polyphony approaches used in Turkish music] [Unpublished proficiency in arts thesis]. Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Yılmaz, M. S., & Adar, Ç. (2023). Geleneksel Türk müziğinin çokseslendirilmesine yönelik besteci görüşleri [Composers’ views on the polyphonization of traditional Turkish music]. Afyon Kocatepe Üniversitesi Akademik Müzik Araştırmaları Dergisi, 9(17), 155–173.